Ramazan-ı ÅŸerifin vazgeçilmez yiyeceÄŸi hurma, dinimizde önemli bir yere sahiptir. Peygamberimiz sallallahü aleyhi ve sellem hurma ile iftar ederdi. Bir hadis-i ÅŸerifte ÅŸöyle buyurdu :"Oruçlu olan kimse, hurma ile iftar etsin! Çünkü hurma bereketlidir." Hurmanın bereketli olması, ÅŸöyledir ki, onun aÄŸacına "Nahl" denir. Bu aÄŸacın yaratılışında, topluluk ve adalet vardır. Ä°nsanın yaratılışı da böyledir. Peygamber efendimiz "Nahle aÄŸacına, AdemoÄŸullarının halasıdır" dedi. "Halanız olan nahleye saygı gösteriniz! Çünkü bu aÄŸaç, Adem aleyhisselamın çamurundan kalan artıktan yaratılmıştır" buyurdu. Bunun için, nahlenin meyvesi olan hurma yiyince, insanın parçası, dokusu olur. Böylece, hurmada bulunan her ÅŸey insana da aktarılmış olur. Peygamberimiz sallallahü aleyhi ve sellem baÅŸka bir hadis-i ÅŸerifinde de; "Müminin sahurunun hurma ile olması, ne güzeldir" buyurmuÅŸtur. Hurmanın faydaları saymakla bitmez. Hadis-i ÅŸeriflerde buyuruldu ki: (Acve hurması zehire karşı, küm'e mantarının suyu göze ÅŸifadır.) (Lohusa hurma yerse, çocuklar sakin olur. Hazret-i Ä°sa'nın doÄŸumunda Hazret-i Meryem hurma yedi. Daha iyisi olsa idi, Allahü teala onu verirdi.) Meryem suresinin (Hurma kütüÄŸünü kendine doÄŸru çek! Sana ondan taze hurma düÅŸer) mealindeki 24. ayet-i kerimesinde, Allahü teala, hurma kütüÄŸünden, Hazret-i Meryem için meyve çıkardığını bildiriyor. Hazreti Ebü Hüreyre buyuruyor ki: "Bir gazada aç kalmıştık. Resülullah efendimiz bana buyurdu ki:Bir ÅŸeyler var mı? Evet ya Resülallah! Torbamda bir miktar hurma var. Onu bana getir! Getirdim. Mübarek elini torbama soktu ve bir avuç hurma alarak, yere serdiÄŸi mendil üzerine koydu ve bereket için dua buyurdu. Orada bulunan Eshab-ı kiram gelip, ondan yediler ve doydular. Sonunda bana buyurdu ki:Ya Eba Hüreyre! Sen de bu mendildeki hurmadan bir avuç al ve azık torbana koy! Bir avuç aldım ve torbama koydum. Torbamda bu hurmalar hiç tükenmedi. Resülullahın hayatında ve daha sonra, Hazret-i Ebü Bekir, Hazret-i Ömer ve Hazret-i Osman'ın hilafetleri zamanlarında hem yedim, hem de ikram ettim. Yine bitmedi. Ne zaman ki, Osman-ı Zinnüreyn halife iken, ÅŸehit edildi, azık torbam çalındı"